روزهای تکراری پشت سر هم می‌گذشت و من درگیر روزمرگی هایم بودم،زمان چون اسب تیزپایی بود که مجال نمی‌داد و من این را به خوبی می‌دانستم که باید در لحظه زندگی کنم و فرصت ها را از دست ندهم

از همان کودکی ترسی در من ریشه دوانده بود ،ترس از دلبستگی،ترس از عشق،شاید این مسبب این ترس ها خانواده ی من بود